Video Detayları

Odayı temizlerken karton kutunun arasındaki boşluktan nostaljik bir fotoğraf çıktı. Onunla çekildiğimiz ilk fotoğrafımızdı bu. Fotoğrafa bakarken eski günleri hatırladım. Onunla ilk kez en yakın arkadaşımın evinde tanışmıştım. Evet, o en yakın arkadaşımın annesiydi. Bir şey için arkadaşımın evine gitmiştim ama tabii ki onu görmek istiyordum. Henüz bir çocuktum ve bu duyguyla ne yapacağımı bilmiyordum. Bir gün arkadaşımın evine gittim ve o gün evde sadece o vardı; her zamankinden daha heyecanlıydım. Bana ondan hoşlanıp hoşlanmadığımı sordu. Kalbim kırılacakmış gibi hızlı çarparken başımı salladım onayladım. Pişman olacağını düşünürse itiraf etmesi gerektiğini söylediğini belirtti (veya itiraf etmeli olduğunu söyledi). Ben de cesaretimi topladım ve ona ilan-ı aşk ettim. "Öyle bir teyze/hala olmana rağmen mi?" diye güldü kendini tutamadıysa... Beni öptü ve süslü kelimeler söyleyemediğim için bana teşekkür etti...