Video Detayları

Hafta içi bir gün öğleden önce olmasına rağmen Tokyo'daki tüm love otelleri tamamen doluydu ve eğlence bölgesinin dış mahallelerinde sadece eski bir love oteli uygundu. O tek odada üzerime çıktı ve kalçalarını tekrar tekrar çevirdi. Yavaş yavaş küçük oda, kadın ve erkeklerin bayat kokusuyla ve mukoza zarlarının birbirine sürtünmesinin müstehcen sesiyle doldu. Yumuşak göğüsleri sallanıyor ve beyaz boynunda ince bir ter tabakası vardı. Muhtemlement işi bu zaten şehvetli olan durumu daha da çekici kılıyordu. Normalde bu saatlerde çocuklarla çevrili olur ve şarkı söylerdi - tanıştığımız kafede ona öylesine "Bir anaokulunda çalışıyorum, çocukları seviyorum" diye sordum ve gülümsedi. Cevabı bir şekilde mantıklı geldi; muhtemelen kreş öğretmeni önlüğüyle çocuklarla halka olup şarkı söylediği imajı zihnimde çok doğal bir şekilde canlandığı içindi. Her gün resim çiziyor, şarkılar söylüyor ve çocuklarla gülüyorlar; ideal ve huzurlu bir günlük yaşam... Ama sessizlik her zaman içinde bir sıcaklık barındırır. Erkek arkadaşından ayrılalı bir yıldan fazla olmuştu; biriken şey sadece yalnızlık değildi.