รายละเอียดวิดีโอ

แม้จะเป็นช่วงก่อนเที่ยงของวันธรรมดา แต่เลิฟโฮเทลทุกแห่งในโตเกียวก็ถูกจองเต็มหมด เหลือเพียงเลิฟโฮเทลเก่าๆ แถบชานเมืองย่านบันเทิงเท่านั้นที่ยังว่าง ในห้องนั้น เธอขึ้นคร่อมตัวผมและบิดสะโพกไปมา ครั้งแล้วครั้งเล่า ห้องเล็กๆ ค่อยๆ อบอวลไปด้วยกลิ่นอับของชายหญิงและเสียงเฉอะแฉะจากการเสียดสีของเยื่อบุ หน้าอกนุ่มๆ ของเธอส่ายไหว และมีเหงื่อบางๆ เคลือบอยู่ที่ลำคอขาวผ่อง อาจเป็นเพราะอาชีพของเธอที่ทำให้สถานการณ์อันเย้ายวนนี้ดูน่าดึงดูดใจยิ่งขึ้น ปกติแล้วในช่วงเวลานี้เธอควรจะอยู่ท่ามกลางเด็กๆ และฝึกร้องเพลง "ผมทำงานที่โรงเรียนอนุบาลครับ ผมรักเด็ก" ผมถามเธอไปอย่างไม่ใส่ใจที่คาเฟ่ที่เราเจอกัน และเธอก็ยิ้ม คำตอบของเธอดูสมเหตุสมผลสำหรับผม เพราะภาพที่เธอสวมผ้ากันเปื้อนครูอนุบาลและร้องเพลงล้อมวงกับเด็กๆ มันผุดขึ้นมาในหัวอย่างเป็นธรรมชาติ ทุกๆ วัน เธอวาดรูป ร้องเพลง และหัวเราะไปกับเด็กๆ ชีวิตประจำวันที่แสนสงบและสมบูรณ์แบบ แต่ความเงียบงันมักซ่อนความเร่าร้อนไว้ภายใน เธอเลิกกับแฟนมานานกว่าหนึ่งปีแล้ว และมันไม่ใช่แค่ความเหงาที่สะสมอยู่ข้างในนั้น