SPRD-1130 Ang Nangyari Noon... Ang Nanay ng Kaibigan Ko

Habang naglilinis ng kwarto, may lumabas na isang nostalgic na litrato mula sa siwang ng karton na kahon habang naglilinis ng kwarto habang naglilinis ng kwarto habang naglilinis ng kwarto habang naglilinis ng kwarto habang naglilinis ng kwarto habang naglilinis ng kwarto habang naglilinis ng kwarto habang naglilinis ng kwarto habang naglilinis ng kwarto habang naglilinis ng kwarto habang naglilinis ng kwarto habang naglilinis ng kwarto habang naglilinis ng kwarto habang naglilinis ng kwarto habang naglilinis ng kwarto habang naglilinis ng kwarto habang naglilinis ng kwarto habang naglilinis ng kwarto habang naglilinis ng kwarto habang naglilinis ng kwarto habang naglilinis ng kwarto habang naglilinis ng kwarto habang naglilinis ng kwarto habang naglilinis ng kwarto habang naglilinis ng kwarto habang naglilinis ng kwarto habang naglilinis ng kwarto habang naglilinis ng kwarto habang naglilinis ng kwarto habang naglilinis ng kwarto habang naglilinis ng kwarto habang naglilinis ng kwarto habang naglilinis ng kwarto habang naglilinis ng kwarto habang naglilinis ng kwarto habang naglilinis ng kwarto habang naglilinis ng kwarto habang naglilinis ng kwarto habang naglilinis ng kwarto habang naglilinis ng kwarto hanggang sa: Habang nililinis ang silid, isang nostalgic na larawan ang lumabas mula sa siwang sa karton na kahon—ito ang unang litrato naming dalawa nang magkasama; nang makita ang larawan ay naalala ko ang mga lumipas na araw; unang beses ko siyang nakilala sa bahay ng aking matalik na kaibigan—oo, siya ang ina ng aking matalik na kaibigan; pumunta ako sa bahay niya para sa isang bagay pero siyempre gusto ko siyang makita; bata pa ako noon at hindi ko alam kung ano ang gagawin sa nararamdamang ito; isang araw ay pumunta ako sa bahay niya at siya lang ang nandoon kaya mas excited ako kaysa dati; tinanong niya ako kung gusto ko siya; tumango ako at sobrâng bilis tumibok ng puso ko na parang sasabog na ito; sinabi niya na dapat akong umamin kung magsisisi ako; kaya sumugal ako at umamin sa kanya; "Kahit na isa kang tita?" tumawa siya at hinalikan ako bilang pasasalamat dahil hindi ako makapagsalita nang maganda...