SPRD-1130 O zamanki olay şuydu... Arkadaşımın annesi, Eriko Miura

Odayı temizlerken karton kutunun arasındaki boşluktan nostaljik bir fotoğraf çıktı. Onunla çekildiğimiz ilk fotoğrafımızdı bu. Fotoğrafa bakarken eski günleri hatırladım. Onunla ilk kez en yakın arkadaşımın evinde tanışmıştım. Evet, o en yakın arkadaşımın annesiydi. Bir şey için arkadaşımın evine gitmiştim ama tabii ki onu görmek istiyordum. Henüz bir çocuktum ve bu duyguyla ne yapacağımı bilmiyordum. Bir gün arkadaşımın evine gittim ve o gün evde sadece o vardı; her zamankinden daha heyecanlıydım. Bana ondan hoşlanıp hoşlanmadığımı sordu. Başımı salladım, kalbim kırılacakmış gibi çok hızlı çarpıyordu. Pişman olacaksam itiraf etmem gerektiğini söyledi. Kendimi zorladım ve ona ilan-ı aşk ettim. "Öyle bir teyze/hala olmana rağmen mi?" diye güldü kendini korumaya çalışarak değil de dalga geçerek gibiydi aslında ama şakayla karışık güldü (O kadar bir teyze olmana rağmen mi? diye güldü). Beni öptü ve süslü kelimeler söyleyemediğim için bana teşekkür etti...