Detalye ng Video

Estudyante at guro… isang relasyon kung saan hindi dapat gumagawa ng anumang pagkakamali… Si Mochizuki ay isang seryosong estudyante na sabik matuto at medyo mature kumpara sa kanyang mga kaklase. Isang araw pagkatapos ng klase, nag-aaral nang mag-isa si Mochizuki sa isang silid-aralan na nasisinagan ng araw ang liwanag bilang guro sinabi ko sa kanya na mayroon siyang hindi naiintindihan ngunit nang yumuko siya pasulong ay napansin ko ang kanyang dibdib na nakikita sa pagitan ng kanyang sailor suit “Gusto kita.” “Ha…” “Gusto ko ang paraan ng pagtuturo mo.” “Huwag mo akong paglaruan.” “Pero… gusto rin kita. Maghihintay ako sa iyo bukas.” Nagtuturo lang ako at wala akong ibang intensyon kaya sinubukan kong kumbinsihin ang aking sarili pero kinabukasan pagkatapos ng klase ay pumunta pa rin ako sa silid-aralan si Mochizuki ay gaya pa rin ng dati at ako lang ang kumuang seryoso sa kanyang mga sinabi Ako ay isang masamang guro… Nang tumingin ako mula sa aking textbook ay dahan-dahan niyang hinubad ang kanyang sailor suit na naglantad sa kanyang dibdib na hindi tugma sa kanyang mukhang bata Ito ay isang silid-aralan… Ako ay isang guro… si Mochizuki ay isang estudyante… Kahit anong pilit kong panatilihin ang aking katinuan ay wala talagang paraan para labanan ito