Detalye ng Video

Ang tibok ng puso ko ay sobrang bilis at ang pulso ko ay halos sumasabog na sa kaba! Ang mga pagkakataon na nadadapa ako ay laging pareho lang! Ang mga dati kong kaibigan ay unti-unti nang nawawala; hindi naman sa ayaw ko na sa kanila, kundi ibinaon ko na ang lahat ng saya at sarap sa labas ng musika sa kaibuturan ng puso ko! Hindi ko na sila kailangan! Walang sinumang magpapatuloy lang para malaman sa huli na wala naman palang talento! O iyon ang sinasabi ko sa sarili ko.. Ang mga araw ng pahinga ko ay hinahabol lang ng pangarap na dapat sana ay tinutupad ko.. Sa loob ng maliit at masikip kong apartment...