รายละเอียดวิดีโอ

คืนวันเสาร์ในฤดูใบไม้ผลิ เวลาเกือบห้าทุ่ม ในตรอกเล็กๆ แยกจากถนนสายหลัก ผมพบหญิงสาวคนหนึ่งนอนหลับอยู่เพียงลำพังในแปลงดอกไม้ เธอเป็นหญิงสาวที่หน้าตาสวยงามมากยามหลับใหล ผมจึงปลุกเธอขึ้นมาเพื่อฟังเรื่องราวของเธอ ดวงตาของเธอเหม่อลอยมองมาที่ผมอย่างเลื่อนลอยและเริ่มระบายความในใจออกมา "...ฉันกำลังเดินทางกลับบ้านหลังจากงานเลี้ยงฉลองแต่งงาน ฉันดื่มหนักเกินไปจนต้านทานความง่วงไม่ไหวเลยเผลอหลับไปข้างทาง มันเป็นงานแต่งของเพื่อนของเพื่อน คนที่ฉันแทบไม่ได้คุยด้วยเลย ทุกครั้งที่ไปงานแต่งงาน ฉันจะรู้สึกหดหู่และไร้จุดหมาย..." ผมจึงตัดสินใจพาเธอไปดื่มต่อที่ผับใกล้ๆ ในที่สุดเธอก็ส่งรถไฟเที่ยวสุดท้ายแล้วเดินโซเซมาที่บ้านของผม ทันทีที่เธอนอนลงบนเตียง เธอก็หลับปุ๋ยไปทันที ขณะที่ผมมองดูเธอค่อยๆ หายใจเข้าลึกๆ ผมก็เริ่มคิด... เหลือเวลาอีกเพียงไม่กี่ชั่วโมงก่อนรุ่งสาง คืนนี้ยังอีกยาวไกล แต่ของจริงกำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว...