SSNI-546 รุ่นพี่สาวสวยที่เป็นดั่งนางฟ้าที่แอบปลื้มมาตลอด กลับต้องมานอนห้องเดียวกันตลอด 3 วันเต็มในทริปชมรมกับ

รุ่นพี่ที่ฉันแอบปลื้มมาตั้งแต่เข้าเรียน แม้ว่าเราจะอยู่ชมรมวรรณกรรมเดียวกัน แต่จำนวนสมาชิกก็ลดลงเรื่อยๆ จนตอนนี้เหลือแค่สองคน คือรุ่นพี่กับฉัน ปีหน้าเมื่อรุ่นพี่เรียนจบ ชมรมที่ถูกทอดทิ้งแห่งนี้ซึ่งเคยเป็นชมรมวรรณกรรมที่อ่อนแอ กลับมีเราทั้งคู่ผ่านเข้ารอบสุดท้ายของการประกวดวรรณกรรมระดับชาติช่วงฤดูใบไม้ผลิ เมื่อฉันไปถึงโรงแรมที่จองไว้ใกล้สถานที่จัดงาน ก็ได้รับแจ้งว่าเกิดความผิดพลาดทำให้ต้องแชร์ห้องพักกับรุ่นพี่ "ไม่เป็นไรหรอก" รุ่นพี่พูดแบบนั้น และเมื่ออยู่กันตามลำพังในห้องที่ปิดสนิท เขาก็เริ่มนำทางฉันที่กำลังประหม่าอย่างอ่อนโยน