รายละเอียดวิดีโอ

คราวนี้สาวน้อยคือ Yuzu-chan ที่มาจากโกเบ ทันทีที่ผมเห็นรูปร่างที่เพรียวบางราวกับนางแบบและใบหน้าที่ได้รูป ผมก็รู้สึกทึ่งมาก เพื่อไม่ให้ดูหยาบคายเกินไปที่จะตรงไปที่โรงแรม ผมจึงตัดสินใจทำความรู้จักตัวตนของเธอให้มากขึ้นที่คาเฟ่ริมระเบียง นี่เป็นครั้งแรกที่ผมมาโตเกียวตั้งแต่ตอนไปทัศนศึกษาสมัยมัธยมต้น และผมเอาแต่จ้องมองออกไปนอกหน้าต่างตลอดทางนั่งแท็กซี่ สำเนียงคันไซของเธอโผล่ออกมาในทุกบทสนทนา ซึ่งมันน่ารักมาก "บอกตามตรง เธอคงเป็นที่นิยมมากเลยใช่ไหม?" ผมถาม และเธอก็ตอบกลับมาอย่างน่าประหลาดใจว่า "ไม่เลยค่ะ ที่ผ่านมาฉันเพิ่งเคยเดทกับคนแค่คนเดียวเอง..." น่าตกใจที่มีประสบการณ์แค่คนเดียวเท่านั้น เธอเป็นผู้หญิงที่ใสซื่อ ซึ่งหาได้ยากในยุคสมัยนี้ แล้วทำไมเด็กสาวแบบนี้ถึงสมัครมาเองล่ะ? "เราเลิกกันเมื่อเดือนก่อนค่ะ..." "งั้นเหรอ แล้วเธอไม่ทำมันด้วยตัวเองล่ะ?" "ฉันยังเก็บของเล่นที่เขาให้ไว้ที่บ้านอยู่ ก็เลยใช้มันอยู่ค่ะ" "มันคือของเล่นแบบไหนเหรอ?" "ฉันคิดว่ามันเรียกว่าเครื่องนวดไฟฟ้าค่ะ มันเป็นอะไรที่สั่นๆ ได้ แต่ก่อนหน้านี้ ฉันเคยใช้มันทุกวันกับแฟน มันเลยไม่พอ หรือจะพูดให้ถูกคือ ฉันรู้สึกเหงาค่ะ" ใบหน้าของเธอแสดงความเศร้าขณะพึมพำ