รายละเอียดวิดีโอ

ถ้าคุณพูดว่า "จริงเหรอ" มันจะดูเหมือนว่าคุณได้ฟังสิ่งที่พูดมาเกือบทั้งหมดแล้ว "วันก่อน มีอีตัวคนหนึ่งมาที่งานพาร์ทไทม์ของฉันด้วย!" "จริงเหรอ" "Risa ฉันไม่ได้เห็นแค่กางเกงในนะ แต่เห็นไปถึงจิ๋มเธอผ่านช่องว่างของกางเกงขาสั้นเลยด้วย" คำว่า "จริงเหรอ" นี่มันเป็นคำที่สะดวกดีจริงๆ ฉันไปกินข้าวเที่ยงที่โรงอาหารคนเดียว เขมือบข้าวหน้าดงบุริโอมากาเสะที่ถูกที่สุด เดินผ่านพวกคนดังที่กำลังคุยกันเรื่องทริปสโนว์บอร์ด แล้วก็เข้าเรียนคนเดียว เฮ้อ! น่าเบื่อชะมัด! ฉันไม่อยากวุ่นวายหาแฟน และงานอดิเรกก็มีแค่ช้อปปิ้งเพื่อเปลี่ยนอารมณ์ แต่เอาจริงๆ มันก็ไม่สำคัญหรอก ฉันไม่คิดว่ารูปร่างตัวเองแย่ ถึงแม้จะพูดเองก็ตาม ฉันมักจะถูกแมวมองชวนไปเป็นนางแบบบ่อยๆ และฉันก็คิดว่าหน้าอกของฉันค่อนข้างใหญ่สำหรับผู้หญิงตัวผอม เวลาเห็นพวกผู้หญิงอ้วนๆ สกปรกแถวนี้ ฉันรู้สึกเบื่อกางเกงที่ใส่อยู่ขึ้นมาเลย แต่ฉันก็ไม่สนหรอก ฉันแม้แต่จะครางดังๆ ยังทำไม่ได้เลย มันน่าอายยังไงไม่รู้ เดิมทีฉันก็ไม่ใช่คนชอบพูดอยู่แล้ว ความจริงแค่การส่งเสียงออกมาก็เป็นเรื่องน่ารำคาญแล้วล่ะ จริงๆ แล้ว ฉันก็ไม่ได้อยากจะพูดถึงเหตุผลที่ตัดสินใจมาถ่ายงานนี้เท่าไหร่ และมันก็ไม่สำคัญหรอกว่าฉันจะบอกคุณ...