รายละเอียดวิดีโอ

เมื่อฤดูใบไม้ผลิที่ผ่านมา ฉันพบเธอนั่งอยู่บนม้านั่งในสวนสาธารณะขณะกำลังชมดอกซากุระ เมื่อเธอมองขึ้นไปบนต้นซากุระ ดูเหมือนเธอจะเศร้าและกำลังจะร้องไห้... ดูเหมือนเธอกำลังพยายามกลั้นน้ำตาเอาไว้ ใบหน้าของเธอเศร้าเสียจนฉันต้องเรียกเธอ ต่อมาฉันถึงได้รู้ว่าตอนนั้นเธอเพิ่งเลิกกับแฟน และกำลังจมอยู่กับความทรงจำในสถานที่ที่พวกเขาเคยมาชมซากุระด้วยกัน ตั้งแต่ฉันพบเธอ ใบหน้าของเธอก็ดูเหงาอยู่เสมอ จนฉันสงสัยว่าฉันจะทำให้เธอมีความสุขได้ไหม...? ฉันกังวลอยู่ตลอด ถึงอย่างนั้น เพื่อที่จะทำให้เธอมีความสุข ฉันจึงพยายามพาเธอไปในที่ที่ไม่เคยไป ออกไปเที่ยวเมืองตอนกลางคืน และลองทำอะไรหลายๆ อย่าง แต่ฉันก็ไม่เคยเห็นรอยยิ้มที่มาจากใจจริงของเธอเลย ครึ่งปีหลังจากที่ฉันหลงทางและขาดการติดต่อกับเธอ ฉันก็ได้พบเธอในย่านชินจูกุยามค่ำคืน เธอแต่งหน้าจัดจ้าน สวมเสื้อผ้าเปิดเผยและกระโปรงสั้น ซึ่งต่างจากตอนที่เจอครั้งแรกโดยสิ้นเชิง เธอยิ้มและเรียกผู้ชายที่เดินผ่านไปมาด้วยรอยยิ้มแบบที่ฉันไม่เคยเห็นมาก่อน และเมื่อถูกเมิน เธอก็จะเปลี่ยนไปหาคนอื่นแทน... เธอยิ้มแย้มขณะเรียกผู้ชายหลากหลายรูปแบบ ตั้งแต่คนหนุ่มสาวไปจนถึงพนักงานบริษัทสูงวัย