PPPE-133 บนรถไฟเที่ยวสุดท้ายในวันฝนตก ฉันหลงไปติดอยู่ที่สถานีร้างเพราะความหนาว จนต้องยอมนอนกับไอ้โรคจิต

มันเป็นช่วงเวลาที่ฉันขึ้นรถไฟเที่ยวสุดท้ายแล้วรู้สึกโล่งใจ Karen ที่ตกเป็นเป้าหมายของพวกชิกัน ถูกบังคับให้เสร็จจนน้ำแตกในโบกี้ที่ไม่มีคนแม้จะพยายามขัดขืนอย่างไรก็ไร้ผล! แถมยังโดนเสียบคาไว้ข้างในอีก! สถานที่ที่เธอโดดลงไปเพื่อขอความช่วยเหลือกลับเป็นสถานีที่ร้างผู้คน... แม้จะวิ่งหนีด้วยความสิ้นหวัง เขาก็ยังตามทันและกระแทกเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่า! น้ำเชื้ออันน่ารังเกียจช่วยให้ร่างกายที่เปียกปอนและหนาวสั่นอบอุ่นขึ้นท่ามกลางสายฝน เธอถูกแตกใส่หลายครั้ง และขณะที่สัมผัสถึงความร้อนของน้ำเชื้อโดยตรง ความรู้สึกของ Karen ก็เริ่มเปลี่ยนไป "บางทีฉันอาจจะชอบคนๆ นี้..." ความสัมพันธ์ที่บิดเบี้ยวซึ่งความรักอันบริสุทธิ์อาจเป็นไปได้หากการพบกันนั้นต่างออกไป