JUL-698 ผมมันครูที่ล้มเหลว สุดท้ายก็ทนสายตากระหายของนักเรียนสุดร่านไม่ไหว หลังเลิกเรียนเลยจัดหนักฉีดน้ำแตกในโรงแรมม่านรูดซ้ำแล้วซ้ำเล่า

อาจารย์ครับ ผมชอบอาจารย์... คบกับผมนะครับ" ฉันตกใจกับคำพูดของเขา ทั้งที่เขาเป็นอาจารย์ หลังจากนั้นฉันก็เริ่มเผลอใจไปกับเขาโดยไม่รู้ตัว ความรู้สึกของเขาไม่เคยเปลี่ยนไปเลยตามวันเวลาที่ผ่านไป และเขาก็เริ่มเข้ามามีอิทธิพลในใจฉันมากขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งวันหนึ่ง ระหว่างทางกลับบ้าน สายตาที่จ้องมองมาอย่างตรงไปตรงมาของเขาทำให้ฉันลืมไปเลยว่าเขาคือครู ยิ่งฉันคิดว่ามันเป็นเรื่องดีมากเท่าไหร่ ฉันก็ยิ่งถลำลึกไปกับความสัมพันธ์ที่ผิดศีลธรรมกับเขามากขึ้นเท่านั้น...