DFE-091 แม่เลี้ยงดูฉันอยู่

"ก็แค่ทำเรื่องลามกกับลุงนิดหน่อยเอง! ทำไมไม่ช่วยกันล่ะ!" แม่ตะโกนทั้งน้ำตา "ตัดสินใจจะไปเปิดร้านที่โตเกียวกับเพื่อนที่เพิ่งรู้จักกันน่ะ" พอหลงเชื่อเรื่องน่าสงสัยนั้นก็ย้ายจากโอซาก้ามาโตเกียว แต่กลับขาดการติดต่อกับเพื่อนคนนั้น เงินที่ฝากไว้ก็หายไปไหนไม่รู้ เมื่อตกงานและไม่มีเงินเก็บ แม่ที่กำลังมืดแปดด้านจึงคิดได้ว่าต้องพึ่งพาฉัน การเจอกันครั้งแรกได้ 1 หมื่นเยน เดทร้องคาราโอเกะ 2 หมื่นเยน จับมือและกอดเพิ่มอีก 5 พันเยน ส่วนที่มากกว่านั้นต้องตกลงกัน ลุงที่หลงเสน่ห์รูปลักษณ์และความสาวของฉันให้เงินค่าขนมด้วยใบหน้าหื่นกาม จริงอยู่ที่ตอนอยู่บ้านเกิดฉันเคยทำปาปาคัตสึและไม่ได้คิดจะทำตัวใสซื่อ แต่การรับงานพวกลุงมันน่าเบื่อเกินไป ฉันเลยตั้งใจว่าจะทำอย่างจริงจัง และอีกอย่าง นี่มันไม่ใช่คำพูดที่พ่อแม่ควรจะพูดเลยไม่ใช่เหรอ? พอฉันปฏิเสธไปแบบนั้นก็เลยกลายเป็นสภาพนี้ แม่ที่ร้องไห้โวยวายอย่างสติแตก กับลุงหน้าหม้อสุดแหวะ ในสถานการณ์เหมือนตกนรกแบบนี้ คนที่อยากจะร้องไห้คือฉันต่างหาก... "เมอาจัง ขอบใจนะ! แม่จะพยายามนะ!" แม่เก็บเงินที่ได้รับมาอย่างดีใจแล้วเดินออกจากห้องไป "ยอมฟังคำสั่งแล้วสินะ? เป็นเด็กดีจัง" เมื่อฉันเบือนหน้าหนีจากลมหายใจเหม็นคาว ลุงก็หัวเราะแล้วโอบไหล่ฉัน ฉันอยู่กับแม่มาสองคนตลอดมา ดังนั้นจึงทิ้งแม่ไปไม่ได้ เรื่องราวของหญิงสาวผู้น่าสงสารที่ถูกพวกผู้ใหญ่หลอกใช้